سخن مدیر عامل
آبان ۲۲, ۱۳۹۰ |
در دنیا، بین شرکت ها و بالاتر از آن میان کشورها، بهره وری و هماهنگی انسان ها، میزان توسعه یافتگی و عقب ماندگی را تعیین می کنند. کشورهایی که با بکارگیری نظام های پیشرفته مدیریتی توانسته اند ابزارهای همکاری تیمی را در شرکت ها و سازمان هایشان و در سطح ملی پیاده کنند، راه پیشرفت و ترقی را پیموده اند و آن هایی که نتوانسته اند، عقب مانده اند. امروز، گرچه دستمزدها در کشورهای توسعه نیافته چندین برابر کمتر از کشورهای پیشرفته است؛ اما، علی رغم این مسئله، این کشورها قادر نیستند در مناقصه های بین المللی با کشورهای توسعه یافته رقابت کنند. علت در سطح بهره وری است که از دو چیز حادث می شود: تکنولوژی و نظام های یکپارچه همکاری جمعی.
امروز پیشرفت حاصل هماهنگی انسان ها است؛ یعنی مدیریت ها با هماهنگ و موازی کردن توانایی های انسان ها معجزه می کنند. اما اگر به دلایل فرهنگی، از جمله عادت، انسان ها نتوانند نیروهایشان را با هم همراستا کنند، کار با بهره وری پایین انجام می گیرد و لذا راه ترقی را طی نمی کنند و در عقب ماندگی می مانند. ما باید همگی سعی کنیم در محدوده شرکت خودمان این کار را انجام بدهیم. طبیعی است در این مسیر با مشکلات و موانع بسیاری که سخت ترین آنها عادت هایمان است، روبرو هستیم. ما تربیت نشده ایم و عادت نکرده ایم با هم کار کنیم. این بزرگترین مانع فراوری تلاش هایی است که برای افزایش بهره وری، بهینه کردن فرآیندها و توسعه انسانی و سازمانی انجام می دهیم. بنابراین همه ما باید با تمام توان کار کنیم تا برنامه هایی که برای افزایش بهره وری و ظرفیت های شرکت طراحی شده اند، هر چه سریعتر ثمر بدهند. افزایش بهره وری هم آوند را ماندگار می کند، هم موجب رشد و توسعه تک تک ما می شود.
محمد غلام کاظمینی
مدیر عامل